ص 47 و ترجمهء فارسى آن بنام « كتاب بوذاسف و بلوهر حكيم » ص 120 - 124 در توغّل در منهيّات و شهوات و لذايذ جسمانى و مقصور داشتن وجههء همّت بامور دنيا و مهمل گذاشتن مهمّات آخرت ، آمده است ، و شيخ الطّايفة ابو جعفر محمّد بن علىّ بن حسين بن موسى بن بابويه قمّى معروف به صدوق رحمه اللّه در « كمال الدّين و تمام النّعمة » ج 2 ص 286 و 287 و ابن المقفّع در ترجمهء عربى « كليله و دمنه » طبع عبد الوهّاب عزّام و طه حسين بك ، قاهره 1941 م ، ص 41 ، و أبو المعالى نصر اللّه منشى در ترجمهء فارسى « كليله و دمنه » ص 56 و 57 و سنائى در « حديقة الحقيقة » ص 408 و 409 و علّامه محمّد باقر مجلسى در « عين الحياة » ص 128 با تفاوتى اندك آن را ذكر كرده‌اند . در ذيل بذكر دو نمونه از اين تمثيل ، يكى از ترجمهء فارسى نصر اللّه منشى از « كليله و دمنه » و د ديگر آنچه سنائى در اين باب ، در حديقه بنظم آورده ، بسنده مىشود . در ترجمهء فارسى نصر اللّه منشى از « كليله و دمنه » ص 56 و 57 آمده است : « . . . و هركه همّت در آن ( يعنى دنيا ) بست و مهمّات آخرت را مهمل گذاشت

--> روايت در دستست كه هم جداگانه و هم در ضمن كتاب « كمال الدين و تمام النعمة » تأليف ابن بابويه صدوق چاپ شده است . صدوق آن را از محمد بن زكرياى رازى روايت كرده بوده ، و بعدها آقا محمد باقر مجلسى نيز همين روايت ابن بابويه را از عربى به فارسى ترجمه كرده و در كتاب « عين الحياة » خود گنجانده است . و اين ترجمهء فارسى هم در ضمن « عين الحياة » و هم جداگانه به صورت رساله‌اى بطبع رسيده است . « پانزده گفتار از اوميروس تا برنارد شا » ص 212 و 213 تأليف استاد نحرير جناب آقاى مجتبى مينوى .